Ζητήσατε και ευρήσετε,κρούσατε και ανοιγήσεται υμίν...

Η οδός των πειρασμών στο Σαραντάριο όρος και η Βηθανία

·

Καθώς αναχωρούσαμε από τη Μονή του Προφήτη Ελισσαίου για το Σαραντάριο όρος αναρωτήθηκα το γιατί ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός εξιστόρησε στους μαθητές του τη φυγή του επί σαράντα ημέρες στην έρημο, τη νηστεία και τη φοβερή ήττα που υπέστη ο Σατάν. Τι άραγε να κρύβει αυτή η εξιστόρηση; Έκλεισα τα μάτια και να που η μορφή του ασπρομάλλη γέροντα εμφανίστηκε και πάλι στο παράθυρο του λεωφορείου. Με κοιτούσε κατάματα και μου χαμογελούσε. Άπλωσε το χέρι του ζητώντας μου να τον ακολουθήσω. Πρόσχαρα του έδωσα το δικό μου. Με οδήγησε σε ένα περίεργο, στενό, σκοτεινό και δύσβατο σοκάκι. Μία πινακίδα έγραφε «οδός πειρασμών».

-«Έλα να περπατήσουμε μαζί στο δρόμο τούτο» μου είπε. Του έσφιξα το χέρι και τον ακολούθησα γεμάτος περιέργεια για το τι θα επακολουθήσει. Δεν σας κρύβω πως λίγο φοβήθηκα... Υπήρχαν κατά τη διαδρομή κάποια άγνωστα σε μένα φυτά ακανθώδη σε διάφορες αποχρώσεις του μαύρου χρώματος που ενίοτε μου τρυπούσαν τα πόδια και με έκαναν να πονώ φοβερά. Στην έκδηλη απορία που ως φαίνεται είχε ζωγραφισθεί στο πρόσωπό μου για τα περίεργα αυτά φυτά ο γέροντας μου απάντησε. Τα φυτά αυτά που μοιάζουν με τη βατσινιά λέγονται πειρασμοί. Στη συνέχεια έσφιξε ακόμη περισσότερο το χέρι μου δίδοντάς μου έτσι τη σιγουριά και μου έγνεψε να κοιτώ ψηλά.

Τότε είδα να έχει αναρτηθεί ένα «πανώ» που ένωνε τις δυό άκρες του στενού δρόμου πάνω στο οποίο ήταν γραμμένες και φωσφόριζαν οι λέξεις «ΝΗΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ».

Παρατήρησα πως είχε κι άλλα πολλά «πανώ» στη σειρά, τα οποία φωσφόριζαν και σου τραβούσαν την προσοχή. ΠΙΣΤΙΣ, ΑΛΗΘΕΙΑ, ΕΛΕΟΣ, ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ, έγραφαν. Το βλέμμα μου είχε καρφωθεί και αγκιστρωθεί στο φωσφορικό τρόπο γραφής των «πανώ» κατά τέτοιο τρόπο που δεν ένιωθα πλέον τον πόνο των πειρασμών. Προχωρούσα σταθερά πλέον, αφήνοντας πίσω τους διάφορους ακανθώδεις πειρασμούς ενώ ο γέροντας μου χαμογελούσε. Αρχικά μου φάνηκε ατέλειωτη η διαδρομή λες και ήταν μία ολάκερη ζωή. Στο τέλος της, βγήκαμε σε ένα τεράστιο κήπο αληθινό Παράδεισο. Εκεί είδα όμορφα τριαντάφυλλα σε πολλά χρώματα και ολοφώτεινους λαμπρούς κηπουρούς να τραγουδούν. «Δόξα σοι τω δείξαντι το φως». Είχα τόσο ενθουσιασθεί από την εικόνα που δεν κατάλαβα πως ο γέροντας είχε φύγει από κοντά μου!

Άκουσα τότε ένα δυνατό θόρυβο σαν να έπεφτε βροχή που διέκοψε το όμορφο αυτό όνειρο. Άνοιξα τα μάτια μου. Διαπίστωσα πως είχε ξεσπάσει δυνατή μπόρα στην Ιεριχώ. Τα ξανάκλεισα σχεδόν αμέσως έχοντας σφοδρή επιθυμία να επανέλθω νοερώς στο μέρος εκείνο που μ’ άφησε ο γέροντας. Μάταια όμως. Έμεινε τότε στη σκέψη μου η σφοδρή επιθυμία, η οποία δεν σας κρύβω πως μ’ ακολουθεί μέχρι σήμερα.

Η Φλώρα που καθόταν στο πίσω κάθισμα με την καλή και ταπεινή μητέρα της με ρώτησε για τους τρεις πειρασμούς.

Άδραξα της ευκαιρίας και άνοιξα την Καινή Διαθήκη και άρχισα να ψάχνω το αντίστοιχο κείμενο από το ευαγγέλιο του Αποστόλου Λουκά. Της έδωσα να το διαβάσει δυνατά να ακούν και οι υπόλοιποι.

«Ιησούς δε πλήρης Πνεύματος αγίου υπέστρεψεν από του Ιορδάνου, και ήγετο εν τω Πνεύματι εις την έρημον 2 ημέρας τεσσαράκοντα πειραζόμενος υπό του διαβόλου, και ουκ έφαγεν ουδέν εν ταις ημέραις εκείναις• και συντελεσθεισών αυτών ύστερον επείνασε. 3 και είπεν αυτώ ο διάβολος• Ει υιός ει του Θεού, ειπέ τω λίθω τούτω ίνα γένηται άρτος. 4 και απεκρίθη ο Ιησούς προς αυτόν λέγων• Γεγραπται ότι ουκ επ' άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος, αλλ' επί παντί ρήματι εκπορευομένω δια στόματος Θεού. 5 Και αναγαγών αυτόν ο διάβολος εις όρος υψηλόν έδειξεν αυτώ πάσας τας βασιλείας της οικουμένης εν στιγμή χρόνου• 6 και είπεν αυτώ ο διάβολος• Σοι δώσω την εξουσίαν ταύτην άπασαν και την δόξαν αυτών, ότι εμοί παραδέδοται και ω εάν θέλω δίδωμι αυτήν• 7 συ ουν εάν προσκυνήσης ενώπιόν μου, έσται σου πάσα. 8 και αποκριθείς αυτώ είπεν ο Ιησούς• Ύπαγε οπίσω μου σατανά γέγραπται γαρ, Κυριον τον Θεόν σου προσκυνήσεις και αυτώ μόνω λατρεύσεις. 9 Και ήγαγεν αυτόν εις Ιεροσόλυμα, και έστησεν αυτόν επί το πτερύγιον του ιερού και είπεν αυτώ• Ει υιός ει του Θεού, βάλε σεαυτόν εντεύθεν κάτω• 10 γέγραπται γαρ ότι τοις αγγέλοις αυτού εντελείται περί σου του διαφυλάξαι σε, 11 και ότι επί χειρών αρούσίν σε, μήποτε προσκόψης προς λίθον τον πόδα σου. 12 και αποκριθείς είπεν αυτώ ο Ιησούς ότι είρηται, ουκ εκπειράσεις Κυριον τον Θεόν σου. 13 Και συντελέσας πάντα πειρασμόν ο διάβολος απέστη απ' αυτού άχρι καιρού. 14 Και υπέστρεψεν ο Ιησούς εν τη δυνάμει του Πνεύματος εις την Γαλιλαίαν• και φήμη εξήλθε καθ' όλης της περιχώρου περί αυτού. 15 και αυτός εδίδασκεν εν ταις συναγωγαίς αυτών, δοξαζόμενος υπό πάντων» (Λουκ. 4, 1-15).

Η σιωπή ολίγων λεπτών που ακολούθησε μετά την ανάγνωση φανέρωνε τον προβληματισμό των συμμετεχόντων στη μικρή τούτη παρέα. Θυμήθηκα τότε τα λόγια του γέροντα και είπα:
-Την οδό των πειρασμών την πορεύεται κάθε άνθρωπος που έρχεται στον κόσμο τούτο. Μα για να την πορευτείς απαιτείται να έχεις ως εφόδια και συντρόφους τη νηστεία, την προσευχή, τη δυνατή και αγνή πίστη, το έλεος, την άδολη αγάπη προς τον πλησίον και προπαντός την ταπείνωση και την πλήρη υπακοή στο θέλημα του Παντοκράτορα Θεού. Διαφορετικά οι ακανθώδεις πειρασμοί σε τραυματίζουν και σε πληγώνουν ενίοτε θανάσιμα.

Σε προσελκύουν όπως οι καρποί της βατσινιάς αλλά σαν τους φθάσεις τα αγκάθια της σε τρυπούν και σε αιχμαλωτίζουν. Ο Ορθόδοξος χριστιανός τα εφόδια αυτά που τον βοηθούν να φθάσει στον Παράδεισο του τα προσφέρει η αγία μας Εκκλησία μέσω των μυστηρίων Της. Με το βάπτισμα και την έλευση του Αγίου Πνεύματος χαράσσεται το όνομα κάθε χριστιανού στον κατάλογο των κηπουρών (αγίων) που περιποιούνται τον κήπο της Εδεμ. Χαράσσεται η διαδρομή και η πορεία διέλευσης από την οδό των πειρασμών. Το Άγιο Πνεύμα σε ακολουθεί καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδρομής και γίνεται η πυξίδα της σωτηρίας. Η προσευχή και η πίστη ως έμπρακτη πλέον εφαρμογή και τήρηση του θελήματος του τριαδικού Θεού σε κρατούν όρθιο και σε βοηθούν όταν καθηλώνεσαι από τα αγκάθια και πέφτεις να σηκώνεσαι. Το έλεος και η αγάπη καθιστούν σταθερή την πορεία σου. Και τέλος η ταπείνωσή σου δίνει την ώθηση να ρυθμίζεις την ταχύτητά σου. Μεγάλη ταπείνωση γρήγορη ταχύτητα, ελάχιστη ταπείνωση αργή ταχύτητα... Ο άνθρωπος και δη ο Χριστιανός οφείλει να αφήνει πίσω του τους πειρασμούς. Να τους προσπερνά και να ξεγλιστρά απ’ αυτούς σαν το λάδι... Έτσι θα καταστεί πλήρης πνεύματος και η χάραξη του ονόματος θα γίνει ανάγλυφη και θα αναρτηθεί ως αιώνια μαρτυρία στον κήπο της Εδέμ.

-Προσήλωση στο θέλημα του Κυρίου μας. Αυτή είναι η συνταγή της επιτυχίας, συμπλήρωσε ο Βαγγέλης.

Είναι αλήθεια πως αρκετοί ήθελαν να ανέβουν πεζή στο Σαραντάριο όρος. Ο χρόνος όμως αλλά και ο άστατος καιρός δεν το επέτρεψαν. Έτσι επιλέξαμε το τελεφερίκ, το οποίο μας μετέφερε στο χώρο, όπου ο Κύριός μας σύμφωνα με την Παράδοση γνώρισε έπειτα από νηστεία σαράντα ημερών τους τρεις πειρασμούς.

Στο Σαραντάριο όρος μας υποδέχθηκε ένας Αγιοταφίτης μοναχός από τη Μονή του Αγίου Σάββα, ο οποίος διακονούσε προσωρινά στο προσκύνημα. Με απλά λόγια μας εισήγαγε στο ανωτέρω ευαγγελικό απόσπασμα και στον αντίκτυπο που αυτό έχει σε κάθε ανθρώπινη ψυχή που αγωνίζεται και πολεμά κατά του Αντιδίκου. Μετά τις αναμνηστικές φωτογραφίες επιστρέψαμε στα λεωφορεία.

Εκεί π. Κλαύδιος και η Χρυσούλα μας ανακοίνωσαν πως ο δρόμος που οδηγεί στη Μονή Αγίου Γεωργίου του Χοζεβίτη έχει καταστραφεί από σεισμό και ως εκ τούτου ήταν αδύνατο να δούμε και να προσκυνήσουμε το σπήλαιο του Προφήτη Ηλία και τον τόπο προσευχής του Αγίου Ιωακείμ. Ίσως ο Άγιος Γεώργιος και ο προφήτης Ηλίας επιτρέψουν να μεταβούμε στη Μονή σε προσεχή επίσκεψή μας στους Αγίους Τόπους.

Κατόπιν τούτου κατευθυνθήκαμε προς τη Βηθανία, όπου βρίσκεται το γυναικείο ορθόδοξο μοναστήρι των Αγίων Μάρθας και Μαρίας. Η θερμή φιλοξενία από τη γερόντισσα και τις μοναχές και η αγάπη που έδειξαν προς όλους μας ήταν η αιτία που δεν ήθελε κανείς μας να φύγει από το μοναστήρι. Ο π. Αντώνιος ανέγνωσε την ευαγγελική περικοπή και στην ουσία βοήθησε να κατανοήσουμε τον τόπο στον οποίο βρισκόμαστε. Στη συνέχεια το λόγο πήρε η γερόντισσα, η οποία μας εξιστόρησε όλα τα γεγονότα της Αγίας Γραφής που συνδέονται με τον τόπο εκείνο. Η άσβεστη φλόγα της πίστης καίει στο καντήλι της εν Χριστώ βιοτής και ζεσταίνει τις νύμφες του Κυρίου, ώστε να διακονούν μέχρι σήμερα εκεί που διακόνησαν τον Κύριο η Μάρθα και η Μαρία, οι κατά σάρκα αδελφές του Αγίου και φίλου του Χριστού Λαζάρου.

Ο ήλιος βρισκόταν πλέον στη Δύση του όταν φθάσαμε στο όρος των Ελαιών και στον μακαριστό πλέον Χιώτη αγωνιστή π. Ιωακείμ. Ένας Αγιοταφίτης που έδωσε πολλές μάχες με λύκους βαρείς για να κρατήσει ψηλά τη σημαία του Παναγίου Τάφου και την ελληνική, ώστε να ανεμίζουν στο τόπο της Ανάληψης του Κυρίου. Κατάκοποι αλλά λίαν ευτυχισμένοι φθάσαμε στο κατάλυμά μας και μετά το Δείπνο μεταβήκαμε στα δωμάτιά μας για λίγες ώρες μόνο ξεκούρασης αφού έπρεπε να ετοιμασθούμε για την αναχώρησή μας. Η Χρυσούλα μας είπε πως κανόνισε πριν το αεροδρόμιο να γεμίσουμε τις αποσκευές μας με τις ευλογίες του Μεγαλομάρτυρα Αγίου Γεωργίου, στον τάφο του οποίου θα προσκυνούσαμε στη Λύδδα.

Περί τις δυό μετά τα μεσάνυκτα φθάσαμε στο τελευταίο προσκύνημά μας, τον Άγιο Γεώργιο. Στη σιωπή της μικρής αυτής κώμης μπορούσες και πάλι να αφουγκραστείς τους καλπασμούς του αλόγου του μεγάλου αυτού Αγίου, όπως τους άκουσαν ορισμένοι και την πρώτη ημέρα της προσκυνηματικής περιήγησης στο Κάϊρο και στην ομώνυμη Ιερά Μονή Του. Ο Άγιος μας φίλεψε με τις ευλογίες βγάζοντας αληθινή τη Χρυσούλα και μας συνόδευσε στο ταξίδι της επιστροφής στην ευλογημένη Ελλάδα μας. Και εμείς του δώσαμε την υπόσχεση πως θα κηρύττουμε και θα ομολογούμε πάντα τα όσα ζήσαμε στους Αγίους Τόπους προς δόξαν του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν


Συντάκτης: Δ.ΜΑΚΡΗΣ
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΤΕΥΧ. ΙΟΥΛΙΟΥ-ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2009

Θεματικός Πίνακας Ιστολογίου-Thematic Table of Contents

Αρχειοθήκη